Оригинальный текст
Ни өченбер безнең язмыш шундый:
Караш төрле-төрле, уй үзгә.
Мин язларны кыштан эзләп йөрим,
Соңлап кайтасың син һәр көзгә.
Нигә сиңа язлар соңга калып килә,
Көзләр миңа җитә иртәләп?
Әллә инде безнең юлыбызны шулай
Язмыш үзе куйган киртәләп?!
Быел исә син бик ашыккансың,
Ә мин соңлап килдем бирегә...
Очрашканга кадәр юлларыбыз
Аймылышкан бугай гомергә.
Нигә сиңа язлар соңга калып килә,
Көзләр миңа җитә иртәләп?
Әллә инде безнең юлыбызны шулай
Язмыш үзе куйган киртәләп?!
Русский перевод
Почему же наша судьба такова:
Взоры разные, мысли переменчивы.
Я ищу лето среди зимы,
А ты возвращаешься слишком поздно каждую осень.
Почему для тебя лето приходит с опозданием,
А осень ко мне приходит раньше срока?
Неужели сама судьба
Так распорядилась нашими путями?!
Но в этом году ты очень спешишь,
А я иду за тобой медленно...
До встречи наши пути
Ускользали в туманной жизни.
Почему для тебя лето приходит с опозданием,
А осень ко мне приходит раньше срока?
Неужели сама судьба
Так распорядилась нашими путями?!