Оригинальный текст
Бар ул, беләм, ялгыз моңланганнар,
Сагышларда ялгыз янганнар.
Үз насыйбын - җаны теләгәнне
Көтеп-көтеп, ялгыз калганнар.
Юктыр, димим, парлар кавышканда,
Сиздермичә яшен сөрткәннәр.
Так яраткан өчен, язмышына
Җан түрендә рәнҗү йөрткәннәр.
Азмы әллә, үзе парлы булып,
Ялгызлыкта гомер иткәннәр!
Сез алардан күпкә бәхетлерәк,
Гомер буе тиңен көткәннәр.
Кызганмагыз, дисез, ник кызганыйм,
Бәхетле без, дисез, ышанам.
Сабырлыкка сезнең мин таң калам,
Горурлыкка сезнең сокланам.
Русский перевод
Знаю: есть - одиноко стонущие,
В грусти одиноко сгоравшие.
Свою долю - желанную сердцем -
Ждали, ждали и так одинокими стали.
Не скажу, что нет: когда пары сходились,
Тихо слёзы тайком утирали.
За любовь, что лишь одному отдана,
В глубине души обиду носили.
Мало ль тех, кто в паре, а всё же
Одиноко прожил свою жизнь!
Вы счастливей, чем они, гораздо -
Всю жизнь своей половины ждали.
«Не жалейте», - вы говорите. Зачем же не жалеть?
«Мы счастливы», - вы говорите, - я верю.
Вашей стойкости я изумляюсь,
Вашей гордости я восхищаюсь.