Оригинальный текст
Хыялымдай атка менеп,
Эх, бер чабасы иде.
Колындай балачагымны
Эзләп табасы иде.
Төшләремә керә бары
Җилләрдәй җитез атым.
Муеннарына сарылып,
Сабый чагыма кайттым.
Атлар утлап йөри микән
Ялансу буйларында?
Төннәрен атлар саклыйм мин
Бары тик хыялымда.
Төшләремә керә бары
Җилләрдәй җитез атым.
Муеннарына сарылып,
Сабый чагыма кайттым.
Колыннар чабып узадыр
Туздырып тузаннарны.
Үтәдер бу гомеркәйләр,
Юксынып узганнарны.
Төшләремә керә бары
Җилләрдәй җитез атым.
Муеннарына сарылып,
Сабый чагыма кайттым.
Русский перевод
На коня, как в мечтах, бы вскочить,
Эх, промчаться бы раз.
Словно жеребенка, детство мое
Отыскать бы сейчас.
Снится мне лишь мой конь,
Быстрокрыл, как ветра.
К его гриве прижмусь -
И вернусь в те года.
Пасутся ли кони вольные
На просторах полей?
По ночам сторожу их я
Лишь в мечтах моих дней.
Снится мне лишь мой конь,
Быстрокрыл, как ветра.
К его гриве прижмусь -
И вернусь в те года.
Жеребята, промчавшись, летят,
Поднимая пыль ввысь.
Так уходят годы-годочки,
По тоске пронеслись.
Снится мне лишь мой конь,
Быстрокрыл, как ветра.
К его гриве прижмусь -
И вернусь в те года.