Оригинальный текст
Үз-үземне алдап яшәгәнче,
Яшәгәнче йөрәк яндырып,
Чынга ашмас юләр хыялларны
Мин бүгеннән китәм калдырып.
Ник соң әле дөньям төссезләнде,
Җуйды күңел җебен, буявын?
Моңа кадәр мине яктылыкка
Әйдәп барган икән хыялым.
Инде күңел бераз тынычланып,
Тау төшкәндәй булыр иңемнән.
Сөю газабыннан арынырмын,
Бу уемнан кире чигенмәм.
Ник соң әле дөньям төссезләнде,
Җуйды күңел җебен, буявын?
Моңа кадәр мине матурлыкка
Әйдәп барган икән хыялым.
Яңа көнгә кереп барам менә,
Тайпылу юк әйткән сүземнән.
Хыялларым белән саубуллашмыйм,
Ерагаям гүя үземнән.
Ник соң әле дөньям төссезләнде,
Җуйды күңел җебен, буявын?
Моңа кадәр мине сөюемә
Әйдәп барган икән хыялым.
Русский перевод
Чтоб себя не обманывать больше,
Не сжигать своё сердце дотла,
Не гнаться за глупой мечтою,
Что не сбудется никогда -
С этого дня я её оставляю.
Отчего же мой мир обесцвечен,
Душа потеряла свою нить и краски?
До сих пор меня к свету выводила
Моя мечта.
Сердце, кажется, станет спокойней,
Словно с плеч уходит гора.
От мучений любви я избавлюсь,
От решения не отступлюсь никуда.
Отчего же мой мир обесцвечен,
Душа потеряла свою нить и краски?
До сих пор меня к красоте выводила
Моя мечта.
Вот я вступаю в новый день,
Нет отступа от сказанных слов.
С мечтами я не прощаюсь,
Отдаляюсь, как будто от себя самого.
Отчего же мой мир обесцвечен,
Душа потеряла свою нить и краски?
До сих пор меня к моей любви выводила
Моя мечта.