Оригинальный текст
Тәүге яфрак кыштырдагач,
Кошкайлар китә икән,
Ә күңелләр киткәннәрне
Көтә дә көтә икән.
Нигә юллар безне күптән
Табыштырмаган икән?
Табыштыргач, нигә генә
Кавыштырмаган икән?
Җилләр урман-кырларымны,
Сарыга сабыштыра;
Шаулап килгән язларымны
Көзләргә авыштыра.
Нигә юллар безне күптән,
Табыштырмаган икән?
Табыштыргач, нигә генә
Кавыштырмаган икән?
Үтеп киткән көннәреңә
Кайтулар мөмкин түгел,
Үтеп киткән бу кошларны,
Көтә дә көтә күңел.
Нигә юллар безне күптән
Табыштырмаган икән?
Табыштыргач, нигә генә
Кавыштырмаган икән?
Русский перевод
Когда зашуршит первый лист,
Птицы, оказывается, улетают,
А сердца всё ждут и ждут
Тех, кто ушёл.
Почему дороги давно
Не свели нас?
А сведя, почему же
Не соединили нас?
Ветры мои леса и поля
Окрашивают в жёлтый цвет;
Мои шумно пришедшие вёсны
Склоняют к осени.
Почему дороги давно
Не свели нас?
А сведя, почему же
Не соединили нас?
В минувшие дни твои
Вернуться невозможно,
А сердце всё ждёт и ждёт
Этих улетевших птиц.
Почему дороги давно
Не свели нас?
А сведя, почему же
Не соединили нас?