Оригинальный текст
Көткәнсеңдер, әткәй, кайталмадым,
Читтә йөртте язмыш юллары.
Сиңа атап җырым язылмады,
Ялгышымны соңрак аңладым.
Еллар үткән саен акыл керә,
Еш керәсең, әткәй, төшләремә.
Сагышларым тия йөрәгемә,
Кайтып булмый ләкин үткәнгә.
Кайткан саен безне каршы ала
Өй каршында үскән миләшең.
Сагынабыз сине барыбыз да,
Кирәк чакта җитми киңәшең.
Еллар үткән саен акыл керә,
Еш керәсең, әткәй, төшләремә.
Сагышларым тия йөрәгемә,
Кайтып булмый ләкин үткәнгә.
Гомер уза йөреп чит җирләрдә,
Дөнья куып, җигелеп заманга.
Бәхиллегең сорап калалмадым,
Үкенеп яшим шуңа һаман да.
Еллар үткән саен акыл керә,
Еш керәсең, әткәй, төшләремә.
Сагышларым тия йөрәгемә,
Кайтып булмый ләкин үткәнгә.
Русский перевод
Ждал ты, отец, но я не вернулся,
Судьба унесла меня в чужие края.
Песни для тебя я не успел написать,
Ошибка свою осознал лишь потом.
С каждым годом приходит мудрость,
Часто являешься, отец, в моих снах.
Тоска давит на сердце,
Но нельзя вернуться в прошлое.
Приезжая, встречает нас всегда
Рябина, что росла перед домом.
Скучаем по тебе мы все,
В нужный час не хватает твоего совета.
С каждым годом приходит мудрость,
Часто являешься, отец, в моих снах.
Тоска давит на сердце,
Но нельзя вернуться в прошлое.
Жизнь проходит в чужих краях,
Гонимый миром, влачась по временам.
Прощения у тебя не успел спросить,
Жалею об этом до сих пор.
С каждым годом приходит мудрость,
Часто являешься, отец, в моих снах.
Тоска давит на сердце,
Но нельзя вернуться в прошлое.