Мин ышанам таңнарга

Я верю в рассветы

Автор текста
Добавлено
08.01.2026
Обновлено
08.01.2026

Оригинальный текст

Күпме таңнар сөеп уятты да, Төннәр булып качып киттеләр. Маңгаема еллар бер-бер артлы Каеп-каеп чигү чиктеләр. Кеше бәхетеннән көнләшмимен, Кеше кайгысыннан көлмимен. Көзен чәчкә аткан агач курсәм, Яз килгән, - дип шаулап йөрмимен. Таңнарның да төнгә әйләнгәнен Вакыт та бит инде аңларга. Тик һаман да бала чактагыча Мин ышанам әле таңнарга. Кеше бәхетеннән көнләшмимен, Кеше кайгысыннан көлмимен. Көзен чәчкә аткан агач курсәм, Яз килгән, - дип шаулап йөрмимен. Йөрәк җырларымны дога итеп Таң нурына төреп таратам. Мин бит якташ, телдәш, моңдашларны Ихлас сөю белән яратам. Кеше бәхетеннән көнләшмимен, Кеше кайгысыннан көлмимен. Көзен чәчкә аткан агач курсәм, Яз килгән, - дип шаулап йөрмимен.

Русский перевод

Сколько рассветов, любя, будили меня, А потом, став ночами, скрывались. Годы один за другим на моём лбу Стежок за стежком вышивали узор. Я не завидую чужому счастью, Не смеюсь над чужой бедой. Если осенью увижу цветущее дерево, Не стану шуметь: «Весна пришла!» Уже пора понять, Что и рассветы обращаются в ночь. Но всё ещё, как в детстве, Я верю в рассветы. Я не завидую чужому счастью, Не смеюсь над чужой бедой. Если осенью увижу цветущее дерево, Не стану шуметь: «Весна пришла!» Песни моего сердца, словно молитву, Я, обернув лучами рассвета, рассылаю. Ведь я искренней любовью люблю Земляков, людей моего языка и моей песни. Я не завидую чужому счастью, Не смеюсь над чужой бедой. Если осенью увижу цветущее дерево, Не стану шуметь: «Весна пришла!»