Оригинальный текст
Сандугачлар бергә килә,
Бергә тезелеп китә.
Бергә чаклар искә төшеп,
Эчләр өзелеп китә.
Сандугачым - сул кашым,
Карлыгачым - уң кашым.
Сездән аерылганнан бирле
Ямь тапмый ялгыз башым.
Сандугачлар да сайрамый
Күгәрченнәр дә күчкән.
Нигә безнең араларга
Урал таулары үскән.
Сандугачым - сул кашым,
Карлыгачым - уң кашым.
Сездән аерылганнан бирле
Ямь тапмый ялгыз башым.
Сандугач карлыгач кебек
Ояларын сыламый.
Кошлар аерыла да китә,
Безнең кебек еламый.
Сандугачым - сул кашым,
Карлыгачым - уң кашым.
Сездән аерылганнан бирле
Ямь тапмый ялгыз башым.
Сандугачлар гына кунып,
Сындырды гөлләремне.
Сынган гөлләргә охшатам
Аерылган көннәремне.
Сандугачым - сул кашым,
Карлыгачым - уң кашым.
Сездән аерылганнан бирле
Ямь тапмый ялгыз башым.
Русский перевод
Соловьи слетаются вместе,
В ряд тесный их путь лежит.
Вспомнишь дни, когда были вместе -
Сердце рвется, болит.
Соловей мой - бровь левая,
Ласточка - бровь правая.
С той поры, как мы врозь остались,
Не находит красы голова моя.
Соловьи и не распевают,
Голуби улетели.
Почему между нами выросли
Горы Урала, как стены?
Соловей мой - бровь левая,
Ласточка - бровь правая.
С той поры, как мы врозь остались,
Не находит красы голова моя.
Соловей, как и ласточка,
Гнезда свои не лепит.
Птицы разлетятся - и всё,
Не плачут, как мы, на свете.
Соловей мой - бровь левая,
Ласточка - бровь правая.
С той поры, как мы врозь остались,
Не находит красы голова моя.
Только соловьи садились -
Поломали мои цветы.
Сломанным цветам подобны
Дни разлуки моей судьбы.
Соловей мой - бровь левая,
Ласточка - бровь правая.
С той поры, как мы врозь остались,
Не находит красы голова моя.