Оригинальный текст
Авыл өстенә авыр моң ята,
Кемдер өздереп уйната.
Гармуны гүя үксеп елыйдыр,
Авыл тын калып, тыңлыйдыр.
Кем йөри гармуннарны тартып,
Ялгыз йортта сагыш уятып.
Әй, гармун, гармун, уйнама юкка,
Моңлы җанны елатма, тукта.
Туган авылның тын урамнары
Оныткан инде моңнарын.
Онытсын инде, уйнама тукта,
Сулган йөрәкне уятма.
Кем йөри гармуннарны тартып,
Ялгыз йортта сагыш уятып.
Әй, гармун, гармун, уйнама юкка,
Моңлы җанны елатма, тукта.
Уятма юкка, сүнде өметләр,
Кайтмаска киткән гомерләр.
Уйнама, гармун, җитте, кирәкми,
Әрнетмә җанны, йөрәкне.
Кем йөри гармуннарны тартып,
Ялгыз йортта сагыш уятып.
Әй, гармун, гармун, уйнама юкка,
Моңлы җанны елатма, тукта.
Русский перевод
Над деревней тяжкая тоска,
Кто-то в голос разыграл её.
Гармонь, как будто всхлипнув, плачет,
И деревня, затаив дыханье, слушает.
Кто идёт, гармонь перебирая,
В одиноком доме будит грусть.
Эй, гармонь, гармонь, не надо зря,
Не тревожь печальную душу, замолчи.
Тихие родные улицы
Позабыли уже свои напевы.
Пусть забудут, не играй, замолчи,
Не буди увядшее сердце.
Кто идёт, гармонь перебирая,
В одиноком доме будит грусть.
Эй, гармонь, гармонь, не надо зря,
Не тревожь печальную душу, замолчи.
Не буди напрасно - угасли надежды,
Жизни, ушедшие, не вернутся.
Не играй, гармонь, довольно, не нужно,
Не рани душу и сердце.
Кто идёт, гармонь перебирая,
В одиноком доме будит грусть.
Эй, гармонь, гармонь, не надо зря,
Не тревожь печальную душу, замолчи.