Оригинальный текст
Карлар ява Казан урамына,
Моңнар иңә талган күңелгә,
Әйтерсең лә бүген бөтен дөнья
Сәйдәш моңы белән күмелә.
Ул - халкымның бәхет кошы сыман,
Ул - халкымның ачы күз яше.
Син татарның җанын аңлыйм, дисәң,
Утыр да бер тыңла Сәйдәшне.
Казан күген кара болыт сарган,
Сәмруг кошлар канат кагына.
Ирек даулап ярсый Сәйдәш җаны,
Барып чыга Әдрән ягына.
Ул - халкымның бәхет кошы сыман,
Ул - халкымның ачы күз яше.
Син татарның җанын аңлыйм, дисәң,
Утыр да бер тыңла Сәйдәшне.
Сәйдәш моңы өйдән-өйгә йөри,
Җанын телә һәрбер татарның.
Илдән-илгә сөйләп йөри Сәйдәш
Татарының таңы атарын.
Ул - халкымның бәхет кошы сыман,
Ул - халкымның ачы күз яше.
Син татарның җанын аңлыйм, дисәң,
Утыр да бер тыңла Сәйдәшне.
Русский перевод
Снег ложится на улицы Казани,
Печаль сходит на уставшую душу,
Будто нынче весь белый мир
Сәйдашевым напевом завьюжен.
Он - как птица счастья моего народа,
Он - горчайшая слеза моего народа.
Если скажешь: «Я душу татарина понимаю»,
Сядь и послушай хоть раз Сәйдаша.
Небо Казани затянули тучи,
Сәмруг-птицы крылом ударяют.
За свободу ярится душа Сәйдаша,
И до Адраны она долетает.
Он - как птица счастья моего народа,
Он - горчайшая слеза моего народа.
Если скажешь: «Я душу татарина понимаю»,
Сядь и послушай хоть раз Сәйдаша.
Сәйдашев напев по домам кочует,
Трогает сердце любого татарина.
По странам разносит Сәйдаш весть:
У татар рассвет наступает.
Он - как птица счастья моего народа,
Он - горчайшая слеза моего народа.
Если скажешь: «Я душу татарина понимаю»,
Сядь и послушай хоть раз Сәйдаша.