Оригинальный текст
Үткәннәргә еллар аша карыйм,
Әниемнең яшь чакларын күрәм.
Чәчләремне сыйпап - сыйпап тарый,
Толымнарга ал тасмалар үрә.
Шул чаклардан бик күп җилләр исте,
Чыкты язмыш аерым яшәргә.
Күптән инде толымнарны кистем,
Энҗе карлар яуды чәчләргә.
Хәзер әнием синең газиз балаң
Оныгыңның тарый чәчләрен.
Аңа карап сине искә алам,
Күзләремнән тама яшьләрем.
Булды инде түктем яшьләремне,
Тормышның бит авыр юллары.
Авыр чакта сыйпый чәчләремнән
Әниемнең йомшак куллары.
Русский перевод
Сквозь года смотрю я в былое,
Вижу юность мамы своей.
Гладит ласково, гладит волосы мои,
Вплетает алые ленты в косы.
С тех пор пролетело много лет,
Судьба заставила жить порознь.
Давно уже нет кос моих,
Снежинки жемчужные легли на волосы.
Вот мама твоя, дитя дорогое,
Внучки волосы гладит рукой.
На неё глядя, вспоминаю тебя,
Скатываются слёзы из глаз.
Побелели уж волосы мои,
Тяжелы жизненные дороги.
В трудную минуту гладит волосы мои
Нежными руками мама.