Оригинальный текст
Басмаларда торам, аккан суга карыйм,
Елга булып вакытлар ага.
Төнге күккә карыйм, йолдызларны саныйм,
Ялгыз айдай гомерләр ага.
Сукмакларга карыйм, синең эзне күзлим,
Сизәм үзем таба алмасын.
Эзләп азаплану - юкка газаплану,
Язмыш өзгән сөю алмасын.
Әрни, сыкрый күңел, ул бит таштан түгел,
Кайтарырга тели язларын.
Ак кышларга керәм, яр буена киләм,
Агар суны бозлар каплаган.
Кайтарырдай язны, эретердәй бозны,
Йөрәгемдә ялкын калмаган.
Кышның бәсе чәчтә, әрнү, сыкрау эчтә,
Назларыңа үлеп сусадым.
Сызлый, сыза күңел, ул бит таштан түгел,
Аңлашырга тагын соңладым.
Сукмакларга карыйм, синең эзне күзлим,
Сизәм үзем таба алмасын.
Эзләп азаплану - юкка газаплану,
Язмыш өзгән сөю алмасын.
Әрни, сыкрый күңел, ул бит таштан түгел,
Кайтарырга тели язларын.
Русский перевод
Стою на мостках, в воду бегущую смотрю,
Время рекой уходит вдаль.
В небо ночное гляжу, звезды в пути считаю,
Жизнь утекает, как одинокая луна.
Смотрю на тропинки, ищу твои следы,
Чую - мне их не найти.
Поиски - мука напрасная, страданье без нужды,
Любви, что судьба разбила, не вернуть.
Ноет, стонет сердце - оно ведь не из камня,
Весну свою вернуть оно мечтает.
В белые зимы вхожу, к берегу подхожу,
Белую воду лёд укрыл.
Чтоб возвратить весну, чтоб растопить тот лёд,
В сердце моём огонь остыл.
Лёд зимы в волосах, боль и стон внутри,
Нежности твоей до смерти жажду я.
Сдавливает сердце - оно ведь не из камня,
Слишком поздно я к согласию пришёл.
Смотрю на тропинки, ищу твои следы,
Чую - мне их не найти.
Поиски - мука напрасная, страданье без нужды,
Любви, что судьба разбила, не вернуть.
Ноет, стонет сердце - оно ведь не из камня,
Весну свою вернуть оно мечтает.