Үпкәләмә, әнкәй!

Не обижайся, мамочка!

Композитор
Автор текста
Добавлено
08.01.2026
Обновлено
28.05.2026

Оригинальный текст

Әллә инде картаясың, әнкәй, Җыерчыклар арткан йөзеңдә. Күкрәгеңә тулган моңнарданмы, Сагышланып калган күзең дә. Үпкәләмә, әнкәй, улыңа, Сирәк кенә язган хатына. Җан җылысы-күзләреңнең нуры Йөрәгемдә минем саклана. Борчыласың инде мине уйлап, Кайгырасың, әнкәй, мин беләм. Авырлыклар килсә, мин чыдармын Синең теләк, ярдәмең белән. Үпкәләмә, әнкәй, улыңа, Сирәк кенә язган хатына. Җан җылысы-күзләреңнең нуры Йөрәгемдә минем саклана. Балалардан башка ялгызмын, дип, Авыр уйлардан син саргайма. Гомер узымында картайсаң да, Газаплардан гына картайма. Үпкәләмә, әнкәй, улыңа, Сирәк кенә язган хатына. Җылылыгың-күзләреңнең нуры Йөрәгемдә минем саклана.

Русский перевод

Неужели стареешь ты, мама, Морщин больше на лице твоём. Оттого ли, что грудь полна тоски, И взгляд твой затуманен печалью. Не обижайся, мама, на сына, На редкие его письма. Тепло твоей души, свет очей В моём сердце хранится. Беспокоишься ты, думая обо мне, Тревожишься, мама, — я знаю. Если придут трудности — я выдержу С твоим благословением и помощью. Не обижайся, мама, на сына, На редкие его письма. Тепло твоей души, свет очей В моём сердце хранится. Не чахни от тяжёлых дум, Не говори: «Одна я без детей». Пусть ты стареешь с ходом жизни — Но не от мучений только. Не обижайся, мама, на сына, На редкие его письма. Твоё тепло, свет очей В моём сердце хранится.