Оригинальный текст
Минем әнкәй гөл ярата, иде,
Матур иде аның күңеле.
Тормыш тәрәзләрен бизәп торды,
Күңел нуры булып, һәр гөле.
Сагынып кайтып урамнардан узам,
Җаннарыма монда дәва бар.
Гөлләр миңа һәр өй тәрәзеннөн
Әнкәй күзе белән багалар.
Минем әнкәй гөл ярата иде,
Эшкә оста иде куллары.
Өй сылаган ап-ак балчыкларда
Уелып калган бармак сырлары.
Сагынып кайтып урамнардан узам,
Җаннарыма монда дәва бар.
Гөлләр миңа һәр өй тәрәзеннөн
Әнкәй күзе белән багалар.
Минем әнкәй гөл ярата иде,
Изге иде аның күңеле.
Безнең йөрәкләргә күчеп калды
Чәчкә атар өчен һәр гөле.
Сагынып кайтып урамнардан узам,
Җаннарыма монда дәва бар.
Гөлләр миңа һәр өй тәрәзеннөн
Әнкәй күзе белән багалар.
Русский перевод
Моя мама любила цветы,
Было светлым ее сердце.
Окна жизни украшали они,
Каждый цветок - как луч ее души.
Возвращаюсь, тоскуя, и улицы прохожу,
Здесь для души моей есть исцеленье.
Цветы из каждого окна на меня глядят
Маминым взглядом, тихим и родным.
Моя мама любила цветы,
И руки ее были мастеровиты.
В белой, как снег, глине стен
Остались вырезаны следы ее пальцев.
Возвращаюсь, тоскуя, и улицы прохожу,
Здесь для души моей есть исцеленье.
Цветы из каждого окна на меня глядят
Маминым взглядом, тихим и родным.
Моя мама любила цветы,
Свято было ее сердце.
В наши сердца перешел
Каждый цветок - чтоб в них расцветать.
Возвращаюсь, тоскуя, и улицы прохожу,
Здесь для души моей есть исцеленье.
Цветы из каждого окна на меня глядят
Маминым взглядом, тихим и родным.