Оригинальный текст
Төнбоеклар чәчәк ата
Өршәкнең күлләрендә.
Зәңгәр күлләр булып багам
Туган як күзләренә.
Төнбоекларга карап
Моңлы бер җыр җырладым.
Төнбоек сымак боек
Чакларымны уйладым.
Мөлдерәмә тулы күлләр,
Тулышкан минем күңел.
Җирем синнән, аерылып
Китүләр җиңел түгел.
Төнбоекларга карап
Моңлы бер җыр җырладым.
Төнбоек сымак боек
Чакларымны уйладым.
Еракларга юлга чыгам,
Атлар җигелгән инде.
Мин җырлармын, бу җырымны
Сагынып туган җирне.
Төнбоекларга карап
Моңлы бер җыр җырладым.
Төнбоек сымак боек
Чакларымны уйладым.
Русский перевод
Ночные кувшинки распускаются
В озёрах Өршәк-реки,
Синими озёрами гляжу
В родины родные очи.
Глядя на кувшинки, тихо
Запел я грустную песню,
И вспомнил, как сам кувшинкою
Сгибался в тоске, в былые дни.
Прудов покров полон до края,
Как сердце моё переполнено.
От родной земли оторваться -
Не лёгкая это дорога.
Глядя на кувшинки, тихо
Запел я грустную песню,
И вспомнил, как сам кувшинкою
Сгибался в тоске, в былые дни.
В путь далекий уже выезжаю,
Запряжены кони давно.
Буду петь этот мой напев,
Скучая по родине вновь.
Глядя на кувшинки, тихо
Запел я грустную песню,
И вспомнил, как сам кувшинкою
Сгибался в тоске, в былые дни.