Оригинальный текст
Салкын кышлар аккош булып очты,
Эреп тамды ап-ак канатлары,
Көнгә баккан иң беренче гөлләр
Сөя, диеп, мең кат кабатлады.
Кылыч булып ялтыраган яшен
Сынып төште җиргә, җәйләремә,
Дөрләп көзләр килгәч барлык утлар
Әйдә, диләр, сөю бәйрәменә.
Салкын кышлар аккош булып кайтты,
Кара җиргә язды канатлары,
Урап-урап яуган төнге буран
Сөя, диеп, мең кат кабатлады.
Русский перевод
Холодные зимы пролетели белыми лебедями,
Роняя на землю белоснежные крылья,
Первые цветы, смотревшие на солнце,
Тысячу раз повторили: «Любит».
Молния, сверкавшая как меч,
Упала на землю, в мои летние дни,
Когда осенью погасли все огни,
«Пойдём», говорили они, «на праздник любви».
Холодные зимы вернулись белыми лебедями,
На чёрную землю опустили крылья,
Ночная метель, кружась, падала,
Тысячу раз повторяя: «Любит».