Оригинальный текст
Тәрәзәмнән бер-бер артлы оча
Телефон, сәгатем һәм китаплар.
Оча язылып бетмәгән җырлар
Һәм каядыр югалган минутлар.
Бар иде бит саф хис, чын мәхаббәт,
Бар иде әкияттәй матурлык.
Дөнья инде хәзер күптән нәфрәт,
Ә күңелдә күптән кара бушлык.
Кешеләр чаба, кешеләр ашыга,
Сөю очкыннарын алар урап уза.
Сөюнең очкыннар адашалар,
Сүнеп, сурелеп алар югалалар.
Мин модадан артта, сәбәбе бар:
Тормыш мине шулай укыткан.
Моңсулык сандыгым шыгрым тулы,
Бәхетнеке никтер буш калган.
Ватык йөрәгем кыйпылчыгында
Калды синең күзләреңнең төсе.
Җәйге җилләр алып килде сине,
Көзге яңгыр кире урлап китте.
Кешеләр чаба, кешеләр ашыга,
Сөю очкыннарын алар урап уза.
Сөюнең очкыннар адашалар,
Сүнеп, сурелеп алар югалалар.
Русский перевод
Из моего окна одна за другой летят
Телефон, часы и книги в небеса.
Улетают песни, не дописанные до конца,
И куда-то тают потерянные минуты.
Были же чистые чувства, была любовь,
Была красота, как в сказке.
Мир уже давно - ненависть,
А в сердце давно - черная пустота.
Люди бегут, люди спешат,
И обходят стороной искры любви.
Искры любви сбиваются с пути,
Гаснут, меркнут - и исчезают.
Я отстал от моды - есть причина:
Так жизнь меня научила.
Мой сундук печали набит до краев,
А сундук счастья почему-то пуст.
В осколке разбитого сердца
Остался цвет твоих глаз.
Летние ветры принесли тебя,
Осенний дождь украдкой унес обратно.
Люди бегут, люди спешат,
И обходят стороной искры любви.
Искры любви сбиваются с пути,
Гаснут, меркнут - и исчезают.