Оригинальный текст
Нигә сүзләр? Инде бар да ачык -
Язмышлардан булмый барыбер качып.
Кергән идек икәү бу дөньяның
Сөю дигән капкаларын ачып...
Кергән идек...
Әле ул чагында
Тылсымланган төшләр кочагында
Без тирбәлгән идек. Сүрәтебез
Янган иде балкып таң чыгында.
Таң чыклары аккан инде эреп.
Ялгыш кына сүрәтеңне күреп
Сискәнермен кебек. Хәзер инде
Ул чакларны йөрәгемә төреп,
Саклап йөртәм бер истәлек итеп,
Әле кабат кавышулар көтеп.
Ярсый-ярсый типкән йөрәгемне
Әллә нинди уйлар ала өтеп.
Әллә нинди хисләр кабына да...
Үткәннәрне йөрәк сагына ла.
Ялгыз шәмдәй "Сүнәм!" дигәндә дә,
Җанны хәтирәләр йолып кала.
Күмелсә дә инде күптән эзләр,
Күңел һаман ул чакларны эзләр...
Качып булмый барыбер язмышлардан -
Инде бар да ачык. Нигә сүзләр?
Таң чыклары аккан инде эреп.
Ялгыш кына сүрәтеңне күреп
Сискәнермен кебек. Хәзер инде
Ул чакларны йөрәгемә төреп,
Саклап йөртәм бер истәлек итеп,
Әле кабат кавышулар көтеп.
Ярсый-ярсый типкән йөрәгемне
Әллә нинди уйлар ала өтеп.
Русский перевод
Зачем слова? И так всё ясно -
От судеб всё равно не убежать напрасно.
Мы вдвоём вошли в этот мир,
Любви распахнув ворота...
Мы вошли...
Тогда ещё,
В объятьях чарующих снов,
Мы колыхались. Наш образ
Горел, сияя на заре.
Роса рассветная растаяла, стекла.
Случайно лишь твой образ увидев,
Вздрагну, как прежде. Теперь же
Те дни я в сердце завернул,
Храню их памятью святой,
Всё жду ещё раз встречи вновь.
Моё сердце, яростно бьющееся,
Терзают мысли - неведомые, жгучие.
Какие-то чувства вспыхивают...
Сердце тоскует по прошедшему.
Даже когда, как одинокая свеча, «Гасну!»,
Память вырывает душу и держит.
Пусть следы давно погребены,
Душа всё ищет те времена...
От судеб всё равно не убежать -
И так всё ясно. Зачем слова?
Роса рассветная растаяла, стекла.
Случайно лишь твой образ увидев,
Вздрагну, как прежде. Теперь же
Те дни я в сердце завернул,
Храню их памятью святой,
Всё жду ещё раз встречи вновь.
Моё сердце, яростно бьющееся,
Терзают мысли - неведомые, жгучие.