Оригинальный текст
Бакчамдагы яшел яфраклар
Җилфер-җилфер килә җилләрдә.
Җәйләренең бик тиз үтүләрен
Ашыгалар җилгә сөйләргә.
Саргаймагыз әле, саргаймагыз,
Бакчамдагы яшел яфраклар.
Көзләр җитсә, тагын моңсуланам:
Бу гомерләр бик тиз узалар.
Көзләр җитәр, яшел яфраклар
Алтын төскә кабат манчылыр.
Шыбыр-шыбыр яуган яңгырларда
Яфрак яруларын сагыныр.
Коелмагыз әле, коелмагыз,
Бакчамдагы сары яфраклар!
Көзләр җитсә, сагышларга батам:
Яшь гомерләр бик тиз узалар.
Бакчамдагы моңсу агачлар
Яп-ялангач көе калдылар.
Яфраклары - тормыш бизәкләре
Сагышка аларны салдылар.
Ташламагыз әле, ташламагыз
Туган оягызны, яфраклар!
Көзләр җитсә, язларымны көтәм:
Сагышларым шулар басалар.
Русский перевод
Зелёные листья в моём саду
Трепещут на ветру легко.
О том, что лето быстро минет,
Они шепчут ветру далеко.
Не желтейте же, не желтейте,
Зелёные листья в моём саду.
Когда настанет осень, снова загрущу:
Эти годы так быстро уйдут.
Наступит осень, зелёные листья
Вновь окрасятся в золотой цвет.
И под шелест дождя проливного
Будут помнить весенний рассвет.
Не опадайте же, не опадайте,
Жёлтые листья в моём саду!
Когда настанет осень, в думы погружусь:
Молодые годы так быстро уйдут.
Печальные деревья в саду моём
Остались совсем нагими.
Листья - украшение жизни их -
Окутали грустью немыми.
Не покидайте же, не покидайте
Родное гнездо своё, листья!
Когда настанет осень, весну я буду ждать:
Она развеет печали мои.