Оригинальный текст
Талгын гына яуган карлар
Күмә көзнең гөлләрен,
Чәчәкләрне җылытам дип,
Үрелә иреннәрем.
Сөю хисе татымаган
Кызлар кебек ул гөлләр,
Кар астында күмелепме
Калган төсле гомерләр.
Язларда һәм җәен-көзен
Урман-аланда гөлләр,
Һәр кемгә дә төрле язмыш
Биргән бит ул гомерләр.
Сөю-хисләр кисерсеннәр
Шушы җиргә килгәннәр,
Сөелә күктә ай-кояш,
Җирдә иң матур гөлләр.
Умырзая кылларының
Хисләренән кайный кар,
Кар астында язса гомер
Узгара көн-атналар.
Сөю хисе татымаган
Кызлар кебек ул гөлләр,
Кар астында күмелепме
Калган төсле гомерләр.
Русский перевод
Тихо падающий снег
Засыпает осенние цветы,
Чтобы согреть эти цветы,
Тянутся мои ладони.
Как девушки, не познавшие
Чувства любви, те цветы,
Словно остались погребены
Под снегом их судьбы.
Весной и летом-осенью
В лесах и на полянах цветы,
Каждому судьба разная
Дана ведь в этой жизни.
Пусть чувства любви
Придут на эту землю,
Любуется в небе луна-солнце,
На земле прекраснейшие цветы.
От чувств Умырзаи
Тает снег,
Если под снегом проходит жизнь,
Сменяются дни и недели.
Как девушки, не познавшие
Чувства любви, те цветы,
Словно остались погребены
Под снегом их судьбы.