Оригинальный текст
Көнозына кояш карап
Көлтәләп сибә нурын.
Күзен ачып болын уйсу,
Ачты карлы юрганын.
Кар чәчәге - умырзая
Калка бизәп урман келәмен.
Балачага аунап болыннарда
Котлый язның үләнен.
Туган җирдә оя корып,
Кошлар бала чыгара.
Язлар ярсу елга-атның
Боз камытын тугара.
Кар чәчәге - умырзая
Калка бизәп урман келәмен.
Балачага аунап болыннарда
Котлый язның үләнен.
Болыннарга бизәк өстәп,
Чәчәк ата муеллар.
Язгы таңда җанны ачып,
Шатлыкларга коенам.
Кар чәчәге - умырзая
Калка бизәп урман келәмен.
Балачага аунап болыннарда
Котлый язның үләнен.
Русский перевод
Солнце смотрит в лицо,
Рассыпает свои лучи.
Поляна открывает глаза,
Снимает снежное одеяло.
Подснежник - первоцвет
Украшая склоны, лес приходит.
На полянах, катаясь в детстве,
Приветствуют ростки весны.
На родной земле строя гнезда,
Птицы выводят птенцов.
Весны разбуженные реки
Ломают ледяные оковы.
Подснежник - первоцвет
Украшая склоны, лес приходит.
На полянах, катаясь в детстве,
Приветствуют ростки весны.
Добавляя украшения полянам,
Зацветают, кусты лиственные.
Весенним утром открывая душу,
Купаюсь в радости.
Подснежник - первоцвет
Украшая склоны, лес приходит.
На полянах, катаясь в детстве,
Приветствуют ростки весны.