Оригинальный текст
Таллар йоклый. Йокыларга талган
Олы-олы йортлар, урамнар.
Сүтелмичә калган агач йортның
Тәрәзендә тонык уты бар.
Өздерептә, өзелептә
Кем моңая анда таңгача?
Гармун уйный берәү җанны өзеп,
Үзебезчә итеп, авылча.
Сүтелер йорт. Аның бүрәнәсе
Утын итеп беркөн ягылыр.
Тик нигездә бисмилладай изге
Гармун моңы сеңгән җыр калыр.
Өздерептә, өзелептә
Кем моңая анда таңгача?
Гармун уйный берәү җанны өзеп,
Үзебезчә итеп, авылча.
Һәр нәрсәнең башы булган кебек
Бар уртасы, бардыр азагы.
Дөнья фани, бар да беркөн сүнә...
Сүнми моңнар - җырлар учагы.
Өздерептә, өзелептә
Кем моңая анда таңгача?
Гармун уйный берәү җанны өзеп,
Үзебезчә итеп, авылча.
Русский перевод
Ивы спят. Ко сну склонены
Большие дома и улицы.
У неразобранного деревянного дома
В окне горит тусклый огонёк.
Пронзительно, надрывно
Кто там тоскует до зари?
Гармонь играет, душу рвёт,
По-нашему, по-деревенски.
Дом разберут. Его брёвна
Станут однажды дровами.
Но в основании, святом, как бисмилла,
Останется песня, впитавшая напев гармоні.
Пронзительно, надрывно
Кто там тоскует до зари?
Гармонь играет, душу рвёт,
По-нашему, по-деревенски.
Как у всего есть начало,
Есть середина, есть и конец.
Мир бренен, всё однажды погаснет...
Не гаснут напевы - очаг песен.
Пронзительно, надрывно
Кто там тоскует до зари?
Гармонь играет, душу рвёт,
По-нашему, по-деревенски.