Оригинальный текст
Син миңарга кадәр бик күпләрне
Зәңгәр төндә назга күмгәндер
Берденберем, җаным бәгрем диеп
Иреннәрен сурып үпкәндер.
Син гомремдә һич беренче түгел
Мин дә тәүге ярың түгел бит
Сөям диеп ник соң алдашабыз
Гөнәһ, ләззәтләргә бирелеп
Бик күп төннәр кебек монысы да
Үтеп китәр таңнар атуга
Ә мин куркам, куркам, куркам җаным
Сиңа чынлап гашик булудан
Син гомремдә һич беренче түгел
Мин дә тәүге ярың түгел бит
Сөям диеп ник соң алдашабыз
Гөнәһ, ләззәтләргә бирелеп
Ләззәт тулы гөнәһ төннәреннән
Йөрәкләрдә калган кыйпылчык
Сөям диеп дәшә бик күп ярлар
Яратучы гына юк шул, юк.
Син гомремдә һич беренче түгел
Мин дә тәүге ярың түгел бит
Сөям диеп ник соң алдашабыз
Гөнәһ, ләззәтләргә бирелеп
Русский перевод
До меня ты многих-многих
В синей ночи нежностью дарил,
«Единственная, душа моя» - шептал им,
Губы их страстно целовал.
Ты в моей судьбе не первый вовсе,
И я не первая любовь твоя,
Зачем же говорим «люблю» друг другу,
Отдавшись грешным наслажденьям?
Как множество ночей до этой,
И эта сгинет до зари,
А я боюсь, боюсь, боюсь, родной,
По-настоящему в тебя влюбиться.
Ты в моей судьбе не первый вовсе,
И я не первая любовь твоя,
Зачем же говорим «люблю» друг другу,
Отдавшись грешным наслажденьям?
От грешных ночей, полных страсти,
В сердцах лишь трепет остаётся,
«Люблю» - твердят так много любящих,
Но тех, кто любит, нет, их нет.
Ты в моей судьбе не первый вовсе,
И я не первая любовь твоя,
Зачем же говорим «люблю» друг другу,
Отдавшись грешным наслажденьям?