Оригинальный текст
«Авыл бетә икән, үлә...» дигән
Хәбәр йөри. Бу бит чи ялган!
Тырыш, уңган, моңлы авыл халкы
Дөньяларны гомер туйдырган.
Синдәй, миндәй шәп егетләр барда,
Авыл үлмәс, җырлап яшәр ул.
Без үстергән икмәк һәр табынны
Бәрәкәткә төреп ямьнәр ул.
Синдәй, миндәй шәп егетләр барда,
Авыл үлмәс, җырлап яшәр ул.
Һәрбер нигез, һәр йорт, һәр ихата,
Муллык күреп, гөрләп яшәр ул!
Басуларда күпереп икмәк үсә,
Һәр ихата тулы мал-туар.
Ил-йортларның куәт-бәрәкәтен
Артырыплар тора авыллар.
Синдәй, миндәй шәп егетләр барда,
Авыл үлмәс, җырлап яшәр ул.
Без үстергән икмәк һәр табынны
Бәрәкәткә төреп ямьнәр ул.
Синдәй, миндәй шәп егетләр барда,
Авыл үлмәс, җырлап яшәр ул.
Һәрбер нигез, һәр йорт, һәр ихата,
Муллык күреп, гөрләп яшәр ул!
Һич югалмас, бетмәс, үлмәс авыл!
Тырышыплар, җырлап эшли ул.
Туйлар уза, гаилә кора яшьләр...
Авыл исән, җырлап яши ул!
Синдәй, миндәй шәп егетләр барда,
Авыл үлмәс, җырлап яшәр ул.
Без үстергән икмәк һәр табынны
Бәрәкәткә төреп ямьнәр ул.
Синдәй, миндәй шәп егетләр барда,
Авыл үлмәс, җырлап яшәр ул.
Һәрбер нигез, һәр йорт, һәр ихата,
Муллык күреп, гөрләп яшәр ул!
Урам-урам булып төзек йортлар
Авылларда калкып чыкканнар,
Бала-чага тавышына куш(ы)ла
Сандугачлар, моңлы тальяннар!
Синдәй, миндәй шәп егетләр барда,
Авыл үлмәс, җырлап яшәр ул.
Без үстергән икмәк һәр табынны
Бәрәкәткә төреп ямьнәр ул.
Синдәй, миндәй шәп егетләр барда,
Авыл үлмәс, җырлап яшәр ул.
Һәрбер нигез, һәр йорт, һәр ихата,
Муллык күреп, гөрләп яшәр ул!
Русский перевод
«Деревня гаснет, умирает...» - молва,
Но это ложь, наивный, сырой обман!
Трудолюбивый, певучий народ деревни
Век насыщал своим хлебом мир и стан.
Пока у нас, у тебя есть парни резвы,
Деревня не умрет, она поет, жива.
Наш хлеб, что мы растили, каждый стол
Обернет в благодать и красоты слова.
Пока у нас, у тебя есть парни резвы,
Деревня не умрет, она поет, жива.
Любой фундамент, дом, любой загон
В достатке зазвенит, весельем, вровень!
В полях хлеб набухает, зреет туго,
В каждом дворе полно скота, приплода.
Силу и благость родной земли и рода
Деревни множат, подпирая своды.
Пока у нас, у тебя есть парни резвы,
Деревня не умрет, она поет, жива.
Наш хлеб, что мы растили, каждый стол
Обернет в благодать и красоты слова.
Пока у нас, у тебя есть парни резвы,
Деревня не умрет, она поет, жива.
Любой фундамент, дом, любой загон
В достатке зазвенит, весельем, вровень!
Не исчезнет, не иссякнет, не умрет!
Она, трудясь и распевая, живет.
Свадьбы проходят, семьи встают из юных...
Деревня здорова - песней дышит, поет!
Пока у нас, у тебя есть парни резвы,
Деревня не умрет, она поет, жива.
Наш хлеб, что мы растили, каждый стол
Обернет в благодать и красоты слова.
Пока у нас, у тебя есть парни резвы,
Деревня не умрет, она поет, жива.
Любой фундамент, дом, любой загон
В достатке зазвенит, весельем, вровень!
Рядами улиц выросли дома ухоженней,
В деревнях поднялись они, как крепкий ствол,
К детскому звону голосов прилажен
Соловушек напев и тальянь протяжный зов!
Пока у нас, у тебя есть парни резвы,
Деревня не умрет, она поет, жива.
Наш хлеб, что мы растили, каждый стол
Обернет в благодать и красоты слова.
Пока у нас, у тебя есть парни резвы,
Деревня не умрет, она поет, жива.
Любой фундамент, дом, любой загон
В достатке зазвенит, весельем, вровень!