Оригинальный текст
Гомер көзе якынлашкан саен
Гомер язын өзелеп сагынам.
Уйларымда гәүhәр балачакның
Эзләренә карап табынам.
Яшьлек үтә аккан сулардай,
Кире кайтмый искән жилләрдәй.
Сарыларга буялма көзләрдәй,
Тормыш җиленә түз жилкәндәй.
Гомер көзе якынлашкан саен
Барлап карыйм үткән көннәрне.
Сулмам микән көзге гөлләр кебек
Беренче кар төшкән төннәрне.
Яшьлек үтә аккан сулардай,
Кире кайтмый искән жилләрдәй.
Сарыларга буялма көзләрдәй,
Тормыш җиленә түз жилкәндәй.
Гомер көзе житә сиздермичә,
Кырыс табигатькә буйсынып.
Тик күңелләр кала сүрелмичә,
Нидер көтеп, бераз юксынып.
Яшьлек үтә аккан сулардай,
Кире кайтмый искән жилләрдәй.
Сарыларга буялма көзләрдәй,
Тормыш җиленә түз жилкәндәй.
Русский перевод
Чем ближе осень моей жизни,
Тем больше по весне тоскую.
В мыслях жемчужины детства
Обожаю, следы храня.
Юность уходит, как воды текущие,
Не возвращается, как ветер ушедший.
Как осень красками не окрасить,
Как парус, подставленный жизни ветрам.
Чем ближе осень моей жизни,
Тем чаще прошлое перебираю.
Не увяну ли, как осенние цветы,
В ночи, когда первый снег падал.
Юность уходит, как воды текущие,
Не возвращается, как ветер ушедший.
Как осень красками не окрасить,
Как парус, подставленный жизни ветрам.
Осень жизни приходит незаметно,
Покоряясь суровой природе.
Но сердца остаются нестёртыми,
Чего-то ждут, слегка грустя.
Юность уходит, как воды текущие,
Не возвращается, как ветер ушедший.
Как осень красками не окрасить,
Как парус, подставленный жизни ветрам.