Оригинальный текст
Сарыны сагыш диләр дә,
Сарыга табынмыйлар шул,
Сарыга табынмыйлар.
Тәүге сөюләрен җирдә
Кемнәр генә оныткан да,
Кемнәр соң сагынмыйлар?!
Сагышлар сары икән дә,
Ярату - сагыш икән шул,
Мәхәббәт - сагыш икән.
Хисләрне төскә бүлгәндә
Мәхәббәтнең төсе зәңгәр,
Дип әйтү ялгыш икән.
Гөлләрнең җыеп китерим
Сиңа сап-сарыларын шул,
Сагыштай сарыларын.
Сары сагышларга салдың,
Белерсең сөюләремне,
Аңларсың сагынганым.
Русский перевод
Грусть называют желтой порой,
Но ей не поклоняются - нет,
Ей не поклоняются.
Кто на земле свою первую любовь
Сумел забыть - и кто же
Не тянется по ней?
Раз грусть желта, то любовь - это грусть,
Любовь - это грусть, как есть.
Когда делят чувства по цветам,
Сказать, что у любви цвет синий, -
Окажется ложью.
Я соберу тебе цветы -
Самые-самые желтые,
Желтые, как эта грусть.
В желтую грусть ты меня погрузила -
Узнаешь любовь мою,
Поймешь, как я тоскую.