Оригинальный текст
Нигә өздем җир җиләген,
Пешкәннәрен көтмәдем?
Соңлап тойдым ачы тәме
Йөрәгемне өткәнен.
Өздем шул җир җиләкләрен,
Өлгергәнен көтмәдем.
Гаеплемен, кичер инде,
Мин бәхетле итмәдем.
Нигә өздем җиләкләрне,
Кызарып пешсен иде.
Саф сөюнең ялкыннары
Сиңа да күчсен иде.
Өздем шул җир җиләкләрен,
Өлгергәнен көтмәдем.
Гаеплемен, кичер инде,
Мин бәхетле итмәдем.
Өзмәгезче җиләкләрне
Пешкәннәрен көтмичә.
Язмышлар да ачы була
Сөю көче җитмәсә.
Өздем шул җир җиләкләрен,
Өлгергәнен көтмәдем.
Гаеплемен, кичер инде,
Мин бәхетле итмәдем.
Русский перевод
Зачем я рвал земляннику,
Не выждал зрелый час?
Лишь поздно понял горечь,
Что сердце обожгла.
Сорвал я ту земляннику,
Не выждал зрелый час.
Виновен я, прости же,
Я счастья не сберёг.
Зачем я рвал ягоды -
Пусть алым бы спелись.
Чтоб пламя чистой любви
И к тебе бы перешло.
Сорвал я ту земляннику,
Не выждал зрелый час.
Виновен я, прости же,
Я счастья не сберёг.
Не рвите вы ягоды,
Не дождавшись зрелых.
И судьбы горьки бывают,
Когда любви не хватит.
Сорвал я ту земляннику,
Не выждал зрелый час.
Виновен я, прости же,
Я счастья не сберёг.