Оригинальный текст
Кичә тагын су буена төштем,
Таныш сукмаклардан атладым.
Ярдан-ярга күпме эзләсәм дә
Сабый бала чакны тапмадым.
Кеше гомере сулар булып ага,
Чәчәк булып ата җәйләрен.
Йолдыз булып атыла да, сүнә,
Тик кайтмый шул кире әйләнеп.
Кичә тагын болыннарга төштем,
Чәчәкләрнең җыйдым акларын.
Күпме генә эзләп йөресәм дә
Яшьлегемне генә тапмадым.
Кеше гомере сулар булып ага,
Чәчәк булып ата җәйләрен.
Йолдыз булып атыла да, сүнә,
Тик кайтмый шул кире әйләнеп.
Бүген тагын зәңгәр күккә бактым,
Карап калдым кошлар киткәнен.
Йөрәгемне өзде сагышлы моң,
Шул чак тойдым гомер үткәнен.
Кеше гомере сулар булып ага,
Чәчәк булып ата җәйләрен.
Йолдыз булып атыла да, сүнә,
Тик кайтмый шул кире әйләнеп.
Русский перевод
Вновь вчера к воде я вышел к берегам,
По знакомым тропам медленно прошёл.
С берега на берег сколько ни искал -
Детства светлого так и не нашёл.
Жизнь людская, словно воды, всё течёт,
Летом расцветает нежною цветком.
Вспыхнет, как звезда, и гаснет, и уйдёт,
Но назад не возвращается кругом.
Вновь вчера к лугам я тихо опустился,
Белых цветов охапку собрал.
Сколько ни бродил - всё не случилось,
Юность свою я так и не нашёл.
Жизнь людская, словно воды, всё течёт,
Летом расцветает нежною цветком.
Вспыхнет, как звезда, и гаснет, и уйдёт,
Но назад не возвращается кругом.
Сегодня снова в синеву небес глядел,
Провожал глазами птиц далёкий клин.
Сердце рвал печальный, тонкий перелив -
В тот же миг я ощутил, как век ушёл.
Жизнь людская, словно воды, всё течёт,
Летом расцветает нежною цветком.
Вспыхнет, как звезда, и гаснет, и уйдёт,
Но назад не возвращается кругом.