Оригинальный текст
Сулар ага, гомер уза
Моң дәрьяларын кичеп,
Утыз ел серле сәхнәдә
Сайралган икән ничек?
Күпме күңелне балкыткан,
Җылыткан кояш булып,
Гармунчының саф моңнары
Җаннарда калган тулып.
Тормыш юлларын үткәндә
Көч-дәрт биргән күпләргә,
Болытлы көнне яктырткан,
Очырган ул күкләргә.
Гармун телләре көмештер,
Яшь кызлар көнләшерлек,
Гармунчының моңнарына
Юктыр һич тиңләшерлек.
Моң агыла, җыр агыла,
Йөрәкләргә кагыла,
Күңелләре туңганнарда
Өмет уты кабына.
Ярсу җанга, җыр-моңнарсыз
Ничек яшәмәк кирәк?
Әгәр җыр-моңнан аерылса -
Ярылыр кебек йөрәк.
Русский перевод
Воды текут, и жизнь уходит,
Сквозь моря мелодий перейдя,
Тридцать лет на тайной сцене
Как же петь могла звезда?
Сколько сердец она сияньем
Согревала, как солнце ввысь,
Чистый напев гармониста
В душах полных отзовись.
На дороге жизни многим
Давал он силы и азарт,
День в облаках озарял он,
В небеса взмывал азарт.
Кнопки гармони - серебро,
Девам юным завидно,
И напевам гармониста
Нет на свете равного.
Льется напев, и льется песня,
К сердцам тихо прикасается,
В тех, чьи души окоченели,
Огонек надежды загорается.
Как душе горячей без песен,
Без напевов жить, скажи?
Если с песней расстаться -
Сердце треснет от тоски.