Оригинальный текст
Исем китеп, тукталыплар калдым:
Төшү белән сиңа карашың.
Кем бу, дисәм - син икән бит, яшьти,
Танымый да узып барасың.
Нихәл, яшьти, әллә танымадың?
Үзгәрәмдер инде, күрәсең.
Ага еллар, гомер уза ла шул,
Без үзгәрми, кемнәр үзгәрсен.
Күптән инде, күптән күрешмәгән,
Нечкәреп лә китте күңелем.
Әле генә искә алган идем -
Озын булыр әле гомерең.
Нихәл, яшьти, әллә танымадың?
Үзгәрәмдер инде, күрәсең.
Ага еллар, гомер уза ла шул,
Без үзгәрми, кемнәр үзгәрсен.
Бер алманы бишкә бүлгән еллар
Үзәк өзеп төшә исләргә.
Күрәсеңме бүтән яшьтиләрне,
Я, ни хәлдә, алар ни хәлдә?
Нихәл, яшьти, әллә танымадың?
Үзгәрәмдер инде, күрәсең.
Ага еллар, гомер уза ла шул,
Без үзгәрми, кемнәр үзгәрсен.
Ага еллар, гомер уза ла шул,
Без үзгәрми, кемнәр үзгәрсен...
Русский перевод
Я онемел и застыл на месте,
С первой же секунды - взгляд твой в упор.
«Кто ты?» - да это ты, юность,
Мимо проходишь, не узнаешь даже.
Как ты, юность, разве не узнала?
Я, видно, изменился, как бывает.
Годы текут, уходит жизнь,
Если не мы, то кто изменится?
Давно уже, так давно не виделись,
Сердце стало тоньше, тише в груди.
Я только что тебя вспоминал -
Долгой еще будет твоя дорога.
Как ты, юность, разве не узнала?
Я, видно, изменился, как бывает.
Годы текут, уходит жизнь,
Если не мы, то кто изменится?
Годы, когда делили яблоко на пятерых,
До боли в сердце вспыхивают в памяти.
Видишь ли ты других юнцов,
Ну как они, что с ними нынче?
Как ты, юность, разве не узнала?
Я, видно, изменился, как бывает.
Годы текут, уходит жизнь,
Если не мы, то кто изменится?
Годы текут, уходит жизнь,
Если не мы, то кто изменится...