Оригинальный текст
Бу дөньяда күпме үкендем мин,
Тәүбә кыла-кыла үкендем.
Баш китсә дә үкенмәстәй идем,
Үкенмәдек инде ул көнне.
Үкендерде үкенмәгән чаклар,
Үкендерде юкка үкенүләр.
Мин аларны язмыш белән түлим,
Түләп булмастаен кем түләр?
Үкендерде, үсендереп, алдап
Яннан читләп үткән һәр бәхет.
Зур югалту иде, ризалаштым
Йөрәккәем белән әрләшеп.
Үкендерде үкенмәгән чаклар,
Үкендерде юкка үкенүләр.
Мин аларны язмыш белән түлим,
Түләп булмастаен кем түләр?
Үкендерде инде кулымдагы,
Юлымдагы бәхет югалып.
Ышанулар, бәхетсезгә бәхет
Бәхетледән генә юлла, дип.
Үкендерде үкенмәгән чаклар,
Үкендерде юкка үкенүләр.
Мин аларны язмыш белән түлим,
Түләп булмастаен кем түләр?
Русский перевод
Сколько раз на свете я жалел,
Каясь снова, снова пожалел.
Даже голову сложи - не дрогнул бы,
Но в тот день мы так и не жалели.
Ох, заставили несказанные слезы,
Ох, заставили пустые сожаленья.
Плачу их судьбой своей без счета -
Кто заплатит за невозвратное?
Ох, заставляло счастье, что лукаво
Обошло меня, дразня, маня.
Был утратой страшной - я смирился,
Сквозь спор сердечный примиряясь с ним.
Ох, заставили несказанные слезы,
Ох, заставили пустые сожаленья.
Плачу их судьбой своей без счета -
Кто заплатит за невозвратное?
Ох, заставило - и то, что было в руках,
На моем пути исчезло счастье вдруг.
Веры - словно счастье для несчастных,
Лишь счастливый переслал бы - так сказал.
Ох, заставили несказанные слезы,
Ох, заставили пустые сожаленья.
Плачу их судьбой своей без счета -
Кто заплатит за невозвратное?