Оригинальный текст
Көтмәгәндә генә син бит үзең
Үзгәрттең лә минем язмышны.
Аерылды хәзер безнең юллар -
Булды, ахры, минем ялгышым.
Хәзер соң шул сагынсам да сине,
Юксынсам да, бергә булмабыз.
Синең белән икәү генә инде
Урамнардан бүтән узмабыз.
Кичер мине, мин бит яратуны
Аңламадым бергә чагында.
Һәм син киттең минем язмышымнан
Күңелемдә сөю барында.
Соң аңладым сине сөюемне,
Төзәталмыйм хәзер ялгышым.
Ә син инде оныттың да мине,
Бүтән белән бәйләп язмышың.
Өметләнмим бергә булырбыз дип,
Язмышлардан узмыш юк, беләм.
Тик йөрәктә саклыйм сиңа булган
Сөю хисен сагыш, моң белән.
Вакыт үтәр, барсы артта калыр,
Дөнья мәшәкате өстәлер.
Тик онытылмас минем сиңа булган
Үкенечле сөю хисләрем.
Русский перевод
Ты внезапно, сам того не зная,
Изменил мою судьбу во мгле.
Разошлись дороги, все мечтая, -
Видно, ошибка это мне.
Поздно ныне, хоть тоскую сильно,
Как ни зову - нам не быть вдвоем.
Мы с тобою по пустынным улицам
Больше вместе не пройдем.
Прости меня: любви не поняла я
В те мгновенья, что были с тобой.
И ушел ты из моей судьбы, оставив
В сердце теплый огонь.
Поздно поняла я эту нежность,
Не исправить мне моей вины.
А ты уже забыл меня, как прежде,
Связав с другой свои дни.
Не надеюсь, что мы будем вместе,
Знаю: от судьбы не уйдешь.
Но в груди храню к тебе я чувство
С грустью, с песней, с тихой дрожью.
Время пройдет, и все уйдет, забудется,
Суета земли умножится.
Но не изгладятся во мне к тебе
Горькой любви печальные чувства.