Оригинальный текст
Туемда син чәчәк бүләк иттең,
Шул чәчәгең калды күңелдә.
Онытырмын диеп уйласам да,
Онытылмый икән гомергә.
Туй чәчәге, туй чәчәге
Йөрәгемнең түрендә.
Язны көткән гөлләр сыман
Бөре яра бүген дә.
Синең туйда мин дә чәчәк бирсәм,
Ни уйларсың икән син үзең?
Минем кебек янса йөрәккәең,
Калыр иде микән түземең?
Туй чәчәге, туй чәчәге
Йөрәгемнең түрендә.
Язны көткән гөлләр сыман
Бөре яра бүген дә.
Язмышыма каршы бара алмыйм,
Туйлар үткән инде, соң хәзер.
Соң булса да синең хакта уйлап,
Өзгәләнеп сызлый гел бәгырь.
Туй чәчәге, туй чәчәге
Йөрәгемнең түрендә.
Язны көткән гөлләр сыман
Бөре яра бүген дә.
Русский перевод
В день моей свадьбы ты цветок подарил,
Тот цветок в моей памяти светел.
Хоть думаю: вычеркну, все позабыл -
Не стирается сердце за век этот.
Свадебный цветок, свадебный цветок
В самой глубине груди.
Как цветы, что весну давно ждут,
Прорастают почки и ныне.
Если б я на твоей свадьбе цветок поднес,
Что бы ты сама подумала, скажи?
Если сердце, как мое, бы в огне занес,
Хватило б ли терпения, держалась бы ты?
Свадебный цветок, свадебный цветок
В самой глубине груди.
Как цветы, что весну давно ждут,
Прорастают почки и ныне.
Против судьбы уже не пойти,
Свадьбы прошли, все поздно теперь.
Поздно, но думая все же о тебе,
Разрывается, ноет нутро без меры.
Свадебный цветок, свадебный цветок
В самой глубине груди.
Как цветы, что весну давно ждут,
Прорастают почки и ныне.