Оригинальный текст
Тәрәзәдән юлга карап торам,
Эзең ята карда уелып.
Таҗы сулган яран гөлдәй, хәзер
Яшәрмендер ялгыз, боегып.
Тәрәзәдән карап үткәргән төн
Йоклаганда күргән төш сыман.
Язлар җиткәч, эзең эрегәндә,
Алып киткән аны ак томан.
Вакыт туктап калган төсле булды,
Саклагандай шомлы тынлыкны.
Авыр фаҗигадән җил сискәнеп
Япты айга салкын болытны.
Тәрәзәдән карап үткәргән төн
Йоклаганда күргән төш сыман.
Язлар җиткәч, эзең эрегәндә,
Алып киткән аны ак томан.
Төнге күктән җиргә ак мамыктай
Коела кар киткән юлыңа.
Гөнаһсыз наз җиргә төшкән саен
Янган җаным эзләп суына.
Тәрәзәдән карап үткәргән төн
Йоклаганда күргән төш сыман.
Язлар җиткәч, эзең эрегәндә,
Алып киткән аны ак томан.
Русский перевод
У окна, на дорогу гляжу я молча,
След твой врезан в снег.
Как увядший яран, поникла надежда,
Буду жить в одиночестве, в тоске.
Ночь у окна, что я проводила в молчании,
Словно сон, что пришёл во сне.
Лишь весна, и когда растает след на дороге,
Белый туман унесёт его весь.
Время будто застыло, удерживая
Тяжёлую, мрачную тишину.
От беды ветер вздрогнул и холодным облаком
Месяц накрыл в вышину.
Ночь у окна, что я проводила в молчании,
Словно сон, что пришёл во сне.
Лишь весна, и когда растает след на дороге,
Белый туман унесёт его весь.
С ночных небес на землю, как белый пух,
Снег ложится на путь, где ты шёл.
Каждый невинный ласковый вздох, опадая,
Остывает душа, что тебя ищет вновь.
Ночь у окна, что я проводила в молчании,
Словно сон, что пришёл во сне.
Лишь весна, и когда растает след на дороге,
Белый туман унесёт его весь.