Оригинальный текст
Сагынасыңмы туган авылыңны,
Исеңдәме искән җилләре,
Тирә-якка хуш исләрен сибеп,
Гүзәл үскән бакча гөлләре?
Балачактай йөгереп менәрсеңме
Ефәк чәчле кылган тавына.
Кулларыңны болытларга сузып,
Сокланырга аткан таңына.
Бер туйганчы эчәр идең микән
Челтрәп аккан чишмә сулларын.
Тыңлар идең микән үзәк өзгеч
Сандугачлар, тургай моңнарын.
Балачактай йөгереп менәрсеңме
Ефәк чәчле кылган тавына.
Кулларыңны болытларга сузып,
Сокланырга аткан таңына.
Туган авылың, ямьле су буйларың
Сине сагынып микән көтүе.
Нигә кайтмый икән бу кыз бала,
Шулай ерак микән китүе.
Балачактай йөгереп менәрсеңме
Ефәк чәчле кылган тавына.
Кулларыңны болытларга сузып,
Сокланырга аткан таңына.
Русский перевод
Скучаешь ли по родной деревне,
Помнишь ли запах ветров дуновений,
Рассыпающие вокруг нежные ароматы,
Прекрасно растущие цветы сада?
Как в детстве, побежишь ли ты
На ковыльный шелковистый холм.
Протянув руки к облакам,
Восхититься занявшейся зарёй.
Испил бы ты, наверно, вволю
Журчащей кристальной воды родника.
Слушал бы ты, наверно, пронзающие сердце
Напевы соловьёв, жаворонков.
Как в детстве, побежишь ли ты
На ковыльный шелковистый холм.
Протянув руки к облакам,
Восхититься занявшейся зарёй.
Родная деревня, живописные речные берега,
Скучают ли по тебе, ожидая.
Почему не возвращается эта девочка,
Далёким ли стало её убытие.
Как в детстве, побежишь ли ты
На ковыльный шелковистый холм.
Протянув руки к облакам,
Восхититься занявшейся зарёй.