Оригинальный текст
Җилләр белән ярышып, узышып,
Атлар чаба ярсып юллардан,
Көмеш дагалардан чаң сибелә,
Нур сибелә ефәк яллардан.
Их, шул атлар туктап торсачы,
Ялларына тасма үрергә!
Йөгәннәргә көмеш тәңкә тезеп,
Кем кидергән чуклы дилбегә?
Дугаларда чыңлый кыңгыраулар,
Җилфердиләр җилдә чукларын.
Сердәш итеп серләр сөйлисем бар.
Эх, туктачы, зинһар, чаптарым!
Их, шул атлар туктап торсачы,
Ялларына тасма үрергә!
Йөгәннәргә көмеш тәңкә тезеп,
Кем кидергән чуклы дилбегә?
Туп-туп басып туры атлар килә,
Кара дугалары пар икән,
Пар атларда җилеп, җилдереп,
Их!.. Яшьлектә генә кал икән...
Их, шул атлар туктап торсачы,
Ялларына тасма үрергә!
Йөгәннәргә көмеш тәңкә тезеп,
Кем кидергән чуклы дилбегә?
Русский перевод
С ветрами вровень, споря и мчась,
Кони летят, распаляя пути,
Серебряных подков звенящая крась
Сыплет звон, свет струится с гривы, как шелк, изнутри.
Ах, если б те кони могли постоять,
Чтобы ленты вплести им в гриву!
К уздечкам бы серебряных монет нанизать -
Кто же надел упряжь с кистями красивую?
В дугах звенят колокольчики тонко,
Кисти трепещут на ветру.
Есть тайны, что хочется шепнуть по-дружески звонко.
Эх, постой же, прошу, мой гнедой, на ходу!
Ах, если б те кони могли постоять,
Чтобы ленты вплести им в гриву!
К уздечкам бы серебряных монет нанизать -
Кто же надел упряжь с кистями красивую?
Топ-топ ступают - прямые кони идут,
Дуги их чёрные парой,
Парой летят, стремглав несут,
Ах!.. Пусть бы осталась юность одной такой порой...
Ах, если б те кони могли постоять,
Чтобы ленты вплести им в гриву!
К уздечкам бы серебряных монет нанизать -
Кто же надел упряжь с кистями красивую?