Оригинальный текст
Ак пароход китеп бара,
Китеп бара еракка.
Әллә билгесез тарафка,
Әллә син торган якка.
Акчарлаклар канат болгый,
«Хуш» диләр микән алар.
Минем генә сагышымны
Белмиләр икән алар.
Син дә шулай киткән идең,
Озатып калган идем.
Сине сагынып үтә еллар,
Тын гына ага Идел.
Акчарлаклар канат болгый,
«Хуш» диләр микән алар.
Минем генә сагышымны
Белмиләр икән алар.
Офыкларда зәңгәр томан:
Шатлыгыммы, кайгыммы?
Ак пароход китеп бара,
Сине алып кайтырмы?..
Акчарлаклар канат болгый,
«Хуш» диләр микән алар.
Минем генә сагышымны
Белмиләр икән алар.
Русский перевод
Белый пароход уходит,
Уходит вдаль, в тиши.
То ль в сторону неизвестную,
То ль к краю, где ты живёшь.
Чайки машут белым крылом,
«Прощай» ли шепчут они?
Только моей тоски немой
Не знают, не слышат они.
Ты так же однажды уехал,
Я провожал тебя тогда.
Годы проходят в разлуке,
Тихо течёт Идель-река.
Чайки машут белым крылом,
«Прощай» ли шепчут они?
Только моей тоски немой
Не знают, не слышат они.
Вдали голубая дымка:
Радость ли это, беда?
Белый пароход уходит,
Вернёт ли тебя сюда?..
Чайки машут белым крылом,
«Прощай» ли шепчут они?
Только моей тоски немой
Не знают, не слышат они.