Оригинальный текст
Кагылма син толлар күңеленә,
Толлар күңеле - тирән күл бит ул.
Сагынулардан, өмет-сагышлардан
Мөлдерәмә тулган күз бит ул.
Юк-юк, кагылма син толлар күңеленә!
Гаепләмә аны, хурлама.
Өмет чаткылары кинәт югалырлык
Ялган белән җанын урама.
Кагылма син толлар күңеленә,
Уйламыйча, зинһар, шаяртма.
Толлар күңеле - серле диңгиз бит ул,
Тынычлана алмый чайпалса.
Юк-юк, кагылма син толлар күңеленә!
Гаепләмә аны, хурлама.
Өмет чаткылары кинәт югалырлык
Ялган белән җанын урама.
Кагылма син толлар күңеленә,
Толлар күңеле - бәллүр пыяла.
Ихлас күңел белән кагылсаң да,
Саксыз тотсаң, төшеп уала.
Юк-юк, кагылма син толлар күңеленә!
Гаепләмә аны, хурлама.
Өмет чаткылары кинәт югалырлык
Ялган белән җанын урама.
Русский перевод
Не вини ты сердце поэта,
Сердце поэта - глубокое озеро.
От тоски и от надежд-страданий
Оно полно слепых слез.
Нет-нет, не вини ты сердце поэта!
Не вини его, не упрекай.
Лучи надежды могут внезапно исчезнуть,
Не рани душу ложью.
Не вини ты сердце поэта,
Не спеши, пожалуйста, обвинять.
Сердце поэта - загадочное море,
Не может утихнуть, если волнуется.
Нет-нет, не вини ты сердце поэта!
Не вини его, не упрекай.
Лучи надежды могут внезапно исчезнуть,
Не рани душу ложью.
Не вини ты сердце поэта,
Сердце поэта - стекло мечты.
Даже если ты вложишь в него искренность,
Если держишь без осторожности, оно разобьется.
Нет-нет, не вини ты сердце поэта!
Не вини его, не упрекай.
Лучи надежды могут внезапно исчезнуть,
Не рани душу ложью.