Оригинальный текст
Нурланып та балҡып кояш калка,
Ул уң битең синең, Зөбәрҗәт,
Моңаеп та боегып ак ай бата,
Ул сул битең синең, Зөбәрҗәт.
Ай калккан чакта, сул битеңнән
Йоклатырмын үбеп, Зөбәрҗәт.
Кояш чыккан чакта, уң битеңнән
Үбеп уятырмын, Зөбәрҗәт.
Русский перевод
Светясь и сияя, восходит солнце,
То щёка твоя правая, Зөбәрҗәт,
Печально и тихо уходит луна,
То щёка твоя левая, Зөбәрҗәт.
Когда поднимается луна, с левой щеки
Поцелуем убаюкаю, Зөбәрҗәт.
Когда восходит солнце, с правой щеки
Поцелуем разбужу, Зөбәрҗәт.