Оригинальный текст
Ак каенны кочып елый Мәръям.
Күз яшьләре тама ак тузга.
Ниләр булды икән, ниләр генә
Ун җидесе тулган бу кызга?
Ак каенны кочып елый Мәръям.
Нинди газап. Нинди әрнүләр?
Әле генә аңа: "Сөям",- диде
Ун сигезе тулган Әнвәр.
Мына шуңа, бары шуңа гына
Күз яшьләре тузга тамдылар,
Кыз үзе дә каен кебек кенә,
Яшьләре дә шундый татлылар.
Русский перевод
Обнимая белую берёзу, плачет Марьям.
Слёзы катятся на белый снег.
Что же случилось, что стряслось
С этой девушкой семнадцати лет?
Обнимая белую берёзу, плачет Марьям.
Какая мука. Какие терзания?
Ведь только что ей: "Люблю",- сказал
Восемнадцатилетний Анвар.
Вот поэтому, только поэтому
Слёзы катятся на снег,
Девушка сама хрупка, как берёза,
И слёзы её так же сладки.