Оригинальный текст
Ал нурларга төренеп, кояш байый,
Үткән юллар килә күңелгә.
Җиңүләрне яулап алган көннәр
Онытылмаслар гомер-гомергә.
Зәңгәр томаннарга күмелеп калды
Без походлар кичкән ул чаклар.
Күптән сүнде Дунай буйларында
Без кабызган очкын учаклар.
Югалтулар алып килде сугыш,
Күпме дуслар кайтмый калдылар.
Шул дусларның йокыларын саклап,
Ак каеннар моңсу шаулыйлар.
Таралыштык илнең кырларына, -
Очрашырбыз микән без тагын?
Сагынам сезне - җиңү юлларыннан
Бергә үткән, солдат дусларым!
Русский перевод
В алых лучах заката солнце садится,
Пройденный путь приходит на ум.
Дни, что победы нам принесли,
Не забудутся вовек никогда.
В синие туманы погрузилось
Время походов наших тех.
Давно погасли на Дунае
Костры, что мы когда-то разожгли.
Утраты принесла война с собой,
Сколько друзей не вернулись назад.
Покой тех друзей оберегая,
Белые берёзы грустно шумят.
Разбрелись мы по родным краям, -
Встретимся ль ещё когда-нибудь?
Скучаю по вас - по дорогам победы
Вместе прошедшие, друзья-солдаты!