Оригинальный текст
Киң урамнан аш(ы)гып иртән кем килә?
Кем дисеңме, укытучы кыз Гөлфирә.
Искән җилдә дулкынлана чәчләре,
Үзәннәрдән агыла язның исләре.
Ашкына кыз, мәктәбенә ашкына,
Нәни дуслар йөгереп чыгар каршына.
Аһ, ул дуслар шукланса да кай ара,
Барыбер алар якын тоела аңарга.
Шатлыгы зур укытучының, шатлыгы,
Үз гом(е)рендә күпме бирер яктыны!
Хәзер әле яшь кенә кыз булса да,
Күп сабый йөрәкләренә нур сала.
Ашкына кыз язгы җилләргә каршы,
Якынлаша нәни дусларның тавышы,
Нинди якын бу тавышлар күңелгә,
Алар белән ул һаман булыр бергә.
Русский перевод
По широкой улице кто утром спешит туда?
Кто же это? Учительница, девушка Гөлфирә.
Ветер дует - волосы ее колышет волна,
Из долин струится запах ранней весны туда.
Девушка спешит, торопится в школу скорей,
Маленькие друзья выбегут навстречу ей.
Ах, шалят они порой, хоть и не всегда впору,
Но все равно они так дороги ее сердцу.
Радость велика у учительницы, радость в ней,
Сколько света в жизни своей подарит она детям!
Хоть сейчас еще совсем молоденькая, да,
Многим детским сердцам она лучи дарит всегда.
Девушка спешит навстречу весенним ветрам,
Голоса малюток-друзей становятся ближе к нам,
Как же близки эти голоса ее душе,
С ними рядом будет она всегда, везде.