Оригинальный текст
Авыл киче. Тасмалардан,
Әй, агыла ят моңнар.
Нинди моңсу, әллә инде
Телсез калган гармуннар?
Әйт, авылым, кайда соң моң,
Моң кайда соң, әйт, урам?!
Аулак өйле һәм гармунлы
Яшьлегемне сагынам.
Авыл киче. Ник соң моңсу?
Күңелем буш. Ник шулай?
Өй түрендә тальян гармун
Моң сагынып зар елый.
Әйт, авылым, кайда соң моң,
Моң кайда соң, әйт, урам?!
Аулак өйле һәм гармунлы
Яшьлегемне сагынам.
Йөрәкләргә очкын салып,
Гармунымда уйныймын.
Авылыма моңнар биреп,
Урамнарны буйлыймын.
Әйт, авылым, кайда соң моң,
Моң кайда соң, әйт, урам?!
Аулак өйле һәм гармунлы
Яшьлегемне сагынам.
Авыл киче. Яшь йөрәкләр
Гармун-моңга сусаган.
Сөю булып моңнар кайтсын
Авылыма яңадан.
Әйт, авылым, кайда соң моң,
Моң кайда соң, әйт, урам?!
Аулак өйле һәм гармунлы
Яшьлегемне сагынам.
Русский перевод
Деревенский вечер. С ленты гармони
Льются, ах, чужие напевы.
Как грустно, может уже
Гармони онемели?
Скажи, деревня моя, где же напев,
Где напев, скажи, улица?!
С посиделками и гармонью
Тоскую по своей юности.
Деревенский вечер. Почему же грустно?
Душа пуста. Почему так?
В доме, в красном углу, тальянка-гармонь
Тоскуя по напеву, горько плачет.
Скажи, деревня моя, где же напев,
Где напев, скажи, улица?!
С посиделками и гармонью
Тоскую по своей юности.
Вселяя искру в сердца,
Играю на своей гармони.
Даря напевы своей деревне,
Иду вдоль по улицам.
Скажи, деревня моя, где же напев,
Где напев, скажи, улица?!
С посиделками и гармонью
Тоскую по своей юности.
Деревенский вечер. Молодые сердца
Жаждут напева гармони.
Пусть любовью вернутся напевы
Снова в мою деревню.
Скажи, деревня моя, где же напев,
Где напев, скажи, улица?!
С посиделками и гармонью
Тоскую по своей юности.