Оригинальный текст
Тәүге күкрәү белән илһамланып
Эзләгәндә парын язмышлар.
Язгы урман безне кавыштырды -
Хуш ис сибә иде ландышлар.
Бәхет теләп безгә, баш очыннан
Каңгылдашып үтте аккошлар.
Сандугачлар котлап сайрадылар,
Сөенделәр нәфис ландышлар.
Буталды да хисләр, мәхәббәттә
Юлдаш булды безгә ялгышлар.
Күңелләрдә сагыш кына калды,
Нигә бик тиз сулды ландышлар.
Бәхет теләп безгә, баш очыннан
Каңгылдашып үтте аккошлар.
Сандугачлар котлап сайрадылар,
Сөенделәр нәфис ландышлар.
Шул урманга барам язлар саен,
Уянганда җанда сагышлар.
Күз яшедәй көмеш чыклар коеп
Моңаялар гүзәл ландышлар.
Бәхет теләп безгә, баш очыннан
Каңгылдашып үтте аккошлар.
Сандугачлар котлап сайрадылар,
Сөенделәр нәфис ландышлар.
Русский перевод
Вдохновлённые первым громом,
Когда судьбы искали свои пары.
Весенний лес нас свёл -
Ландыши разливали аромат.
Счастья нам желая, над головами
Клекоча пролетели лебеди.
Соловьи, поздравляя, пели,
Ликовали нежные ландыши.
Спутались чувства, в любви
Спутниками стали ошибки.
В сердцах осталась лишь тоска,
Почему так быстро увяли ландыши.
Счастья нам желая, над головами
Клекоча пролетели лебеди.
Соловьи, поздравляя, пели,
Ликовали нежные ландыши.
В тот лес хожу я каждой весной,
Когда в душе просыпается грусть.
Серебряную росу, как слёзы, роняя,
Грусят прекрасные ландыши.
Счастья нам желая, над головами
Клекоча пролетели лебеди.
Соловьи, поздравляя, пели,
Ликовали нежные ландыши.