Оригинальный текст
Чит җирләрдә гомер кичерәбез.
Тынгы бирми сагыш йөрәккә.
«Сагынганда гына карарсыз», - дип,
Гөл җибәргән әнкәй бүләккә.
Гөл җибәргән, гөл җибәргән
Әнкәй боекмагыз:
«Йөремәгез, - диеп, - моңаеп».
Авыр чакта киләм гөл каршына:
Әнкәй карый сыман елмаеп.
Әнкәй гөлен һәрчак яшел килеш
Күз карасы кебек саклыйбыз.
Өебездә шушы гөлдән изге,
Кадерлерәк әйбер тапмыйбыз.
Гөл җибәргән, гөл җибәргән
Әнкәй боекмагыз:
«Йөремәгез, - диеп, - моңаеп».
Авыр чакта киләм гөл каршына:
Әнкәй карый сыман елмаеп.
Чәчәк ата язлар җиткән саен,
Күңелләргә тула наз-рәхәт.
Үзең кебек безгә бәхет биргән
Гөлең өчен, әнкәй, мең рәхмәт!
Гөл җибәргән, гөл җибәргән
Әнкәй боекмагыз:
«Йөремәгез, - диеп, - моңаеп».
Авыр чакта киләм гөл каршына:
Әнкәй карый сыман елмаеп.
Русский перевод
Мы в чужих краях живем, скитаясь.
Сердцу не дает покоя грусть.
«Лишь когда соскучитесь, взгляните», -
Мама розу нам прислала в путь.
Розу прислала, розу прислала,
Мама, не грустите:
«Не ходите, - говорю, - унылые».
В трудный час к цветку я подхожу -
Словно мама смотрит и смеется.
Розу мамину всегда зеленой
Бережем, как свет зеницы глаз.
В нашем доме нет святей и выше,
Ничего дороже нет для нас.
Розу прислала, розу прислала,
Мама, не грустите:
«Не ходите, - говорю, - унылые».
В трудный час к цветку я подхожу -
Словно мама смотрит и смеется.
Как весна приходит, распускается,
Сердцу - нежность, ласка, тишина.
За цветок, что счастьем нас одаривал,
Мама, тысяча спасибо вам!
Розу прислала, розу прислала,
Мама, не грустите:
«Не ходите, - говорю, - унылые».
В трудный час к цветку я подхожу -
Словно мама смотрит и смеется.