Оригинальный текст
Ишелеп уңды чия бакчабызда,
Юксың, әнкәй, авыз итәргә.
Күрше әбиләргә кереп чыктым,
Өлешеңне хәер итәргә.
Җәй мизгеле - әнә пешкән чия,
Күзнең явын ала бакчада.
Күзләреңнең нуры кайткан кебек,
Ялкын үтә, күпме саклама.
Чияләрен җыйгач, агач калды
Җимешләрсез, моңсу багышы.
Гомерең дә шулай, көчең беткәч,
Балаң күзенә карый сагышлы.
Җәй мизгеле - әнә пешкән чия,
Күзнең явын ала бакчада.
Күзләреңнең нуры кайткан кебек,
Ялкын үтә, күпме саклама.
Чияләрен тиргән агач сыны -
Картлыгыбыз көтә сабырланып.
Уңыш җитеренә өметләнеп,
Яшь үсенте чыккан тамырланып.
Җәй мизгеле - әнә пешкән чия,
Күзнең явын ала бакчада.
Күзләреңнең нуры кайткан кебек,
Ялкын үтә, күпме саклама.
Русский перевод
Обильно уродилась вишня в нашем саду,
А тебя нет, мама, чтоб ею угоститься.
К соседним бабушкам зашла на минуту,
Твою долю в милостыню раздать.
Летняя пора - вон спелая вишня,
Глаз не отвести в саду.
Словно свет твоих глаз вернулся,
Пламя проходит, как ни береги.
Собрали вишни - дерево осталось
Без плодов, печальный его напев.
Так и жизнь твоя: когда иссякнут силы,
Смотрит на глаза ребенка с тоской.
Летняя пора - вон спелая вишня,
Глаз не отвести в саду.
Словно свет твоих глаз вернулся,
Пламя проходит, как ни береги.
Дерево, с которого сняли вишни, -
Старость нашу ждет терпеливо.
Надеясь на будущий урожай,
Юный побег пустил корни.
Летняя пора - вон спелая вишня,
Глаз не отвести в саду.
Словно свет твоих глаз вернулся,
Пламя проходит, как ни береги.