Оригинальный текст
Идел суы юган нурлы йөзен,
Идел җиле чәчен тараган.
Идел кызы - Казан гүзәленең
Еракларга даны таралган.
Сөембикә - җаны манарада,
Нуры иңгән һәрбер ташына.
Тирән тарихлардан күтәрелеп
Әйтерсең лә күккә ашкына.
Сөембикә сагышлары булып,
Акчарлаклар оча Иделдә.
Чал дулкыннар булып актарылып
Ерак чорлар кайта күңелгә.
Сөембикә - җаны манарада,
Нуры иңгән һәрбер ташына.
Тирән тарихлардан күтәрелеп
Әйтерсең лә күккә ашкына.
Сөембикә, серле Сөембикә
Нинди серләр әле саклыйсың?
Син Казанның үлмәс бер гүзәле
Үткәннәрнең сүнмәс яктысы.
Сөембикә - җаны манарада,
Нуры иңгән һәрбер ташына.
Идел-йортны бизәп тора һаман
Ни килсә дә газиз башына.
Русский перевод
Волга умыла светлый лик её,
Волга-ветер пряди расчесал.
Волги дочь - краса Казани дивной -
Слава вдаль по свету разошлась.
Сююмбике - душа в той башне древней,
Свет её на каждом камне спит.
Из глубин истории воспрянув,
Будто к небу тянется, летит.
Сююмбике - её печалью
Чайки белые летят над Волгой.
Седыми волнами взметаясь,
Даль времён в сердцах звучит и снова.
Сююмбике - душа в той башне древней,
Свет её на каждом камне спит.
Из глубин истории воспрянув,
Будто к небу тянется, летит.
Сююмбике, таинственная Сююмбике,
Какие тайны ты ещё хранишь?
Ты - неумирающая дева Казани,
Негаснущий свет минувших дней.
Сююмбике - душа в той башне древней,
Свет её на каждом камне спит.
Волжский дом она всё так же украшает,
Что бы ни случилось с милой головой.