Оригинальный текст
Бар гыйлемен, бар гомерен бирер
Ярдәменә аның мохтаҗга.
Табиб булмый, кем соң лаек булсын,
Ак чәчәктән үргән бу таҗга?
Янар шәмдәй җылы якты сибеп,
Эреп төшә аның тормышы.
Җир йөзендә күпме ак чәчәк бар,
Табибларга булсын барысы.
Я табибка өмет белән карый,
Я Ходайга хаста табына.
Барысы да Ходай кулында,
Тик табиб газап чигә җанына.
Янар шәмдәй җылы якты сибеп,
Эреп төшә аның тормышы.
Җир йөзендә күпме ак чәчәк бар,
Табибларга булсын барысы.
Көн-төн дими, йокы тәмен курми,
Ак халатын кигән сафта ул.
Авыруны үлем тырнагыннан
Җанын бирер булып тарта ул.
Янар шәмдәй җылы якты сибеп,
Эреп төшә аның тормышы.
Җир йөзендә күпме ак чәчәк бар,
Табибларга булсын барысы.
Русский перевод
Всю науку, весь свой срок отдаст он
Тому, кто в помощи его нуждой сгорает.
Кто, коль не врач, достоин той короны,
Из белых лепестков сплетённой, кто ее стяжает?
Как свеча, теплом и светом щедрым
Жизнь его, стекая, тает.
Сколько белых цветов на свете -
Пусть все врачам достанутся, вручают.
То на врача надежду возлагают,
То к Богу больной в молитве прибегает.
Всё в руке у Бога - это знают,
Но врач душе своей страданье принимает.
Как свеча, теплом и светом щедрым
Жизнь его, стекая, тает.
Сколько белых цветов на свете -
Пусть все врачам достанутся, вручают.
Днём и ночью, сна не зная вкуса,
В белом халате он стоит в строю.
Больного от когтей у смерти
Он тянет, словно отдаёт жизнь свою.
Как свеча, теплом и светом щедрым
Жизнь его, стекая, тает.
Сколько белых цветов на свете -
Пусть все врачам достанутся, вручают.