Оригинальный текст
Безнең Ыкның тауларында
Дулкынлана кылганнар.
Тауга карап таулар була
Туган җирдә калганнар.
Җырла, җырла, әйдә, җырла,
Һәммәсе тын калсыннар.
Апас кызлары икән, дип,
Сокланып таң калсыннар.
Гүзәлләре мең генә шул,
Гөл генә шул, бер генә.
Апасларга бардым, димә,
Калдым, диген, гомергә!
Җырла, җырла, әйдә, җырла,
Һәммәсе тын калсыннар.
Апас кызлары икән, дип,
Сокланып таң калсыннар.
Безнең якның урманнары
Каерылып үсәдер.
Каеннарның якты моңы
Күңелләргә күчәдер.
Җырла, җырла, әйдә, җырла,
Һәммәсе тын калсыннар.
Апас кызлары икән, дип,
Сокланып таң калсыннар.
Безнең якның инешләре
Иркәләнеп агышлы.
Ага сулар, кала моңнар,
Без дә шундый язмышлы.
Җырла, җырла, әйдә, җырла,
Һәммәсе тын калсыннар.
Апас кызлары икән, дип,
Сокланып таң калсыннар.
Русский перевод
На горах у нашей Ык-реки
Колышутся ковыли.
Кто на горы глядя - сам как горы,
В краю родном остались, жили.
Пой, пой, давай же пой,
Пусть все кругом умолкнут вдруг.
Скажут: «Это апасские девушки»,
И изумятся, затаивший дух.
Красавиц там - не счесть, не счесть,
И цвет один, и лишь одна.
Не говори: «Я в Апасы ездил»,
Скажи: «Остался навсегда».
Пой, пой, давай же пой,
Пусть все кругом умолкнут вдруг.
Скажут: «Это апасские девушки»,
И изумятся, затаивший дух.
Леса у нас растут, изгибаясь,
Тянутся ввысь, густы, живы.
Светлая песня берез
В сердца переселяется, плывя.
Пой, пой, давай же пой,
Пусть все кругом умолкнут вдруг.
Скажут: «Это апасские девушки»,
И изумятся, затаивший дух.
Ручьи у нас текут, ласкаясь,
Нежно струятся, серебром.
Воды уходят - песни остаются,
И мы такой же долей живем.
Пой, пой, давай же пой,
Пусть все кругом умолкнут вдруг.
Скажут: «Это апасские девушки»,
И изумятся, затаивший дух.