Оригинальный текст
Төннәр үтеп таң атканда,
Зефир җилләре исә.
Күңелемә авыр чакта
Бер елмаюың җитә.
Шатлыклары тормышның аз,
Киләм дигәндә китә.
Күзләремә шул чагында
Бер елмаюың җитә.
Елмай әле, бер елмайсаң,
Тарала кайгыларым.
Кабат-кабат чәчәк атсын
Сөюем, тойгыларым.
Вакыт бездән сорап тормый,
Тормыш сукмагын сүтә.
Сүтә бирсен, миңа, иркәм,
Бер елмаюың җитә.
Бергә чакта сөеп калыйк,
Гомер бигрәк тиз үтә.
Бер бәхетне ике иткәч,
Шул елмаюың җитә.
Елмай әле, бер елмайсаң,
Тарала кайгыларым.
Кабат-кабат чәчәк атсын
Сөюем, тойгыларым.
Русский перевод
Когда проходят ночи и наступает рассвет,
Веют зефирные ветра.
Когда на душе тяжело,
Твоей улыбки достаточно.
Радостей в жизни так мало,
Только придут - и уходят.
Моим глазам в такие минуты
Твоей улыбки достаточно.
Улыбнись же, улыбнись хоть раз,
Рассеются мои печали.
Пусть вновь и вновь расцветают
Моя любовь, мои чувства.
Время нас не спрашивает,
Жизненный путь измеряет.
Пусть измеряет, мне, любимая,
Твоей улыбки достаточно.
Будем любить друг друга,
Жизнь так быстро проходит.
Когда одно счастье станет двумя,
Этой улыбки достаточно.
Улыбнись же, улыбнись хоть раз,
Рассеются мои печали.
Пусть вновь и вновь расцветают
Моя любовь, мои чувства.